Στυλό Pelikan Souveran K600 Vibrant Orange SE

Στυλό Pelikan Souveran K600 Vibrant-Orange Special Edition

Το Pelikan Souveran K600 Vibrant-Orange, νέα γεμάτη χρώμα σειρά αντικατοπτρίζει τα όμορφα χρώματα της μετάβασης σε μια σκηνή Φθινοπώρου. Το λαμπερό ακρυλικό υλικό που χρησιμοποιείται για αυτή τη σειρά έπρεπε να περάσει από αρκετά βήματα επεξεργασίας ώστε να μπορέσει να συλλάβει με ακρίβεια και να αναπαραγάγει τη γκάμα των λαμπερών Φθινοπωρινών χρωμάτων. Η ενδιαφέρουσα απόχρωση από το ελαφρύ διάφανο στο έντονο πορτοκαλί χαρακτηρίζει τη σειρά και κάνει τα όργανα γραφής σχεδόν να λάμπουν. Οι λαμπεροί χρυσοί δακτύλιοι προάγουν τις ζεστές χρωματικές αποχρώσεις αυτής της σειράς. Το Pelikan Souveran K600 Vibrant-Orange είναι ένα στυλό διαρκείας με μηχανισμό περιστροφής και παραδίδεται στη συσκευασία δώρου G15.

Χαρακτηριστικά

Υλικό: Ακρυλικό
Χρώμα: Πορτοκαλί
Γραφή: Medium, μπλε

Η ιστορία

Το προοίμιο στην ιστορία της Pelikan αρχίζει να γράφεται το 1832. Ο χημικός Carl Hornemann (1811-1896) ιδρύει εργοστάσιο χρωμάτων και μελάνης στο Αννόβερο. Η Γερμανία κατείχε τότε ηγετική θέση στην νεότευκτη αγορά μελάνης και χρωμάτων ζωγραφικής. Ωστόσο, ο πρώτος τιμοκατάλογος εκδίδεται στις 28 Απριλίου 1838 και έκτοτε αυτή θεωρείται η πρώτη επίσημη εμπορική εμφάνιση των προϊόντων. Όπως έχει εύστοχα ειπωθεί, η ιστορία των 180 χρόνων, μέχρι σήμερα, ξεπήδησε από ένα μπουκαλάκι μελάνης. Από την βιομηχανική επανάσταση στη Γερμανία των αρχών του 19 αι., στην παγκόσμια οικονομία των ημερών μας.

Η ονομασία

Το 1863 γίνεται συνεργάτης στην εταιρεία του Hornemann ο Gunther Wagner, μέλος του αναδυόμενου ισχυρού γερμανικού κοινοβουλίου. Οκτώ χρόνια αργότερα ανέλαβε την επιχείρηση, δίνοντάς της το όνομά του και επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της στον εξοπλισμό γραφείων. Το 1878, ο Wagner προσθέτει στην επωνυμία τη λέξη Pelikan. Ο ίδιος, κατοχυρώνει τον πελεκάνο —ένα από τα στοιχεία του οικοσήμου της οικογενείας του— σαν εμπορικό σήμα.

Το λογότυπο

Αναζητώντας πιθανή αιτία για τη χρήση του πελεκάνου (πελεκάν) στο λογότυπο της εταιρίας οδηγούμαστε στα χρόνια της αρχαιότητας. Όπως θρυλείται, ο πελεκάνος για να μη πεινάσουν τα μικρά του, ραμφίζει το στέρνο του και τα ταΐζει με το αίμα του. Με τη ματιά των παλαιότερων, έπιανε θηράματα μόνο και μόνο για να φάνε τα μικρά του αναμασημένη τροφή από το λαιμό του. Ένα είδος του μάλιστα, είχε ένα σάκο κάτω από το ράμφος του ο οποίος γινόταν κόκκινος όταν τάϊζε τα μικρά του. Αποτελεί επίσης επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε πολυάριθμα μεσαιωνικά έργα τέχνης. Στον 20 αιώνα στέκεται ακόμα σαν σύμβολο ελπίδας, παρηγοριάς, ανιδιοτέλειας και αυτοθυσίας. Έναν ακόμη λόγο συνιστά το μήκος του ράμφους που χρησιμεύει στην αποστράγγιση του νερού ώστε να μην καταποθεί μαζί με την τροφή. Όμως, εφόσον ο πελεκάνος κοσμούσε τον οικογενειακό θυρεό του Wagner, ίσως εμπλέκεται και η οικογένειά του. Οι τέσσερις νεοσσοί στη φωλιά θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να συμβόλιζαν τα ισάριθμα παιδιά του. Αργότερα βέβαια για να αυξηθεί η αναγνωρισιμότητα του σήματος ο αριθμός τους περιορίστηκε σε ένα. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, ο Wagner γνώρισε τα οφέλη ενός κατοχυρωμένου εμπορικού σήματος. Ταυτόσημο με εγγύηση ποιότητας, προστάτευσε από πλαστογραφίες και απομιμήσεις.

Με τη συνταξιοδότηση του Wagner, μια δεκαετία αργότερα, στα ηνία της εταιρίας τον διαδέχεται ο γαμπρός του, Fritz Beindorff. Αυτός οδήγησε την εταιρία στην κορυφή των κατασκευαστών οργάνων γραφής. Παρότι ο Wagner ασχολήθηκε αργά με το πεδίο, πιστώνονται αμφότεροι την επανάσταση στην κατασκευή γερμανικών στυλογράφων παρουσιάζοντας το πρώτο έμβολο πλήρωσης. Ακόμη και σήμερα, συλλέκτες απ? όλο τον κόσμο ξοδεύουν τεράστιες ποσότητες χρόνου και χρήματος για την απόκτηση ενός τέτοιου οργάνου. Μιας απλής έκφρασης του γερμανικού μοντερνισμού στον σχεδιασμό οργάνων γραφής.

Η πρώτη πένα

Η πρώτη πένα Pelikan όπως αναμενόταν αποτέλεσε καινοτομία. Αυτό συνέβει το 1929 χάρη στο επαναστατικό σύστημα γεμίσματός της. Έκτοτε ο μηχανισμός αυτός τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε αρκετές φορές αλλά δεν εγκαταλείφθηκε. Μια παραλαγή του συναντάμε ακόμα και σήμερα στην παραδοσιακή σειρά της εταιρίας. Δεν ήταν λίγες και οι μετατροπές στο σύστημα τροφοδοσίας της ακίδας με μελάνη ώστε η ροή να είναι απροβλημάτιστη. Για την κατασκευή του σώματος χρησιμοποιήθηκαν ενίοτε πολύτιμα υλικά. Αξιοπιστία, αντοχή, καλαισθησία και ελάχιστο δυνατό βάρος ουδέποτε παραμελήθηκαν. Πέρα από τα μοντέλα ευρείας παραγωγής, παρουσιάστηκαν πολλές ειδικές αφιερωματικές εκδόσεις, παραλλαγές στο λιτό κλασικό σχεδιασμό αλλά περιορισμένες σε αριθμό.